سرفصل‌های این مبحث

تابع

تناظر یک به یک (نگاشت دو سویی)

آخرین ویرایش: 01 اسفند 1402
دسته‌بندی: تابع
امتیاز:

تابع f:A→By=fx را تناظر یک به یک یا نگاشت دو سویی می‌نامیم، هرگاه f از A به روی B یک به یک و پوشا باشد.

قضیه

فرض کنیم توابع f:A→B و g:B→A چنان باشند به‌طوری‌که

gof=IAfog=IB

در این صورت f:A→B یک تناظر یک به یک است. 

IA و IB به ترتیب توابع همانی با دامنه های A و B هستند.  

اثبات

بررسی یک به یک بودن تابع:

∀x1,x2∈A    ;     if    fx1=fx2⇒gfx1=gfx2⇒gofx1=gofx2⇒IAx1=IAx2⇒x1=x2


بررسی پوشا بودن تابع:

if   y∈B⇒IBy=y            ;    IB=fog⇒fogy=y

⇒fgy=y     ;    gy∈A  ,  x=gy

⇒fx=y

تمرین

نشان می‌دهیم تابع زیر یک تناظر یک به یک است. a<b

f:0,1→a,bfx=b−ax+a

بررسی یک به یک بودن f:

∀x1,x2∈0,1if  fx1=fx2

⇒b−ax1+a=b−ax2+a

⇒b−ax1=b−ax2    ;     a≠b

⇒x1=x2


بررسی پوشا بودن f:

y=b−ax+a⇒b−ax=y−a⇒x=y−ab−a

∀  a≤y1≤b⇒0≤y1−a≤b−a     ;     b−a>0⇒0≤y1−ab−a≤1⇒0≤x1≤1


یعنی به ازای هر y1 از فاصله a,b، x1 ی از فاصله 0,1 هست به طوری‌که fx1=y1 یعنی f  پوشا هست. 


بنابراین f تناظر یک به یک هست. 

تمرین

اگر E مجموعه اعداد طبیعی زوج و O مجموعه اعداد طبیعی فرد باشند، نشان دهید توابع زیر، تناظر یک به یک اند.

f:N→Efn=2n  ,  g:N→Ogn=2n−1

بررسی یک به یک بودن دو تابع:

fn1=fn2⇒2n1=2n2⇒n1=n2

gn1=gn2⇒2n1−1=2n2−1⇒n1=n2


f و g هر دو یک به یک هستند.


بررسی پوشا بودن دو تابع:


قدم اول:

fn=2n⇒n=fn2


قدم دوم:


به ازای هر fn∈E، n همواره تعریف شده.


n  دامنه تعریف می‌باشد، یعنی n∈N


و به همین ترتیب gn پوشا است.


بنابراین f و g تناظر یک به یک هستند. 

تمرین

در صورتی که f:A→B تابعی مفروض باشد، ثابت می‌کنیم تابع زیر تناظر یک به یک است. 

g:A×B→B×Bga,b=fa,b

اگر f تناظر یک به یک باشد، داریم:

اولا:

ga,b=ga',b'⇔fa,b=fa',b'⇔fa=fa'b=b'

بنابراین پیداست که تابع f یک به یک است، اگر و فقط اگر تابع g یک به یک باشد.


ثانیا: درصورتی که تابع g پوشا باشد، آن‌گاه:

∀α,β∈B×B   ∃   a,b∈A×B    ;    ga,b=α,β

⇒fa,b=α,β⇒fa=αb=β

بنابراین f تابعی پوشا است.

برعکس، اگر f تابعی پوشا باشد، آن‌گاه می‌توان نوشت:

∀y∈B    ∃   a∈A    ;    y=fa

اکنون قرار می‌دهیم:

∀y,b∈B×B ,y,b=fa,b=ga,b

یعنی g تابعی پوشاست.  

تمرین

اگر f1:A1→B1 و f2:A2→B2 توابعی مفروض باشند، تابع g را به‌صورت زیر تعریف می‌کنیم. ثابت می‌کنیم در صورتی‌که f2,f1 تناظر یک به یک باشند، آنگاه g نیز چنین است. 

g:A1×A2→B1×B2ga1,a2=f1a1,f2a2

ga1,a2=ga'1,a'2

⇔f1a1,f2a2=f1a'1,f2a'2

⇔f1a1=f1a'1f2a2 = f2a'2 


از رابطه اخیر آشکارا می‌توان دید، شرط لازم و کافی برای یک به یک بودن تابع g آن است که تابع f یک به یک باشد.


اکنون اگر تابع g پوشا باشد، آن‌گاه می‌توان نوشت:

∀b1,b2∈B1×B2  ∃   a1,a2∈A1×A2 

ga1,a2=b1,b2=f1a1,f2a2⇔f1a1=b1f2a2=b2 


یعنی توابع f2,f1 پوشا هستند، اکنون اگر تابع f پوشا باشد، آن‌گاه خواهیم داشت:

∀b1∈B1   ∃    a1∈A1⇒b1=f1a1∀b2∈B2     ∃    a2∈A2⇒b2=f2a2

b1,b2=f1a1,f2a2=ga1,a2


یعنی تابع g پوشاست.

تمرین

هرگاه f:A→A تابع مفروض باشد به‌طوری‌که:

∃n∈N  ;   fn=fofo...fo=i

آن‌گاه ثابت کنید تابع f هم یک به یک و هم پوشا است.

fn=i⇒fn−1.f=i


چون تابع همانی i تابعی یک به یک است پس f یک به یک است.


در ادامه استدلال می‌توان نوشت:


fn=i⇒f.fn−1=i


چون تابع همانی i تابعی پوشا است، می‌توان ادعا کرد تابع f پوشاست.

برای ارسال نظر وارد سایت شوید